Kullancı Patlaması Sandım

Kullancı Patlaması Sandım
Photo by CHUTTERSNAP / Unsplash

Hazır yapay zeka bir şeyleri yapabilmek "kolay" olmaya başlamışken dedim kendime bi kişisel harcama takibi yapan uygulama yazayım. Eşimin de fikri ile adını Foxance koyduk. Buradan bakabilirsiniz. Öyle çok duyurmadım. Kendime kadar kullanıyorum. iOS uygulaması falan da var. Reklam olmadığı için tek tük gelen var. Onlar da transction oluşturmuyor zaten. Ama geçenlerde bi verilere bakim dedim. 10 Kasım'da 177 yeni kullanıcı, 11 Kasım'ın ilk saatlerinde 34 tane daha. Normalin çok üstünde. ya birisi Foxance'ı bir yerde paylaştı demekti ya da bir şeyler ters gidiyordu.

Ters gidiyordu.

Veriye bakınca

İlk iş production veritabanına baktım. Claude Code'a "bu kullanıcılar kim, ortak noktaları ne" diye sordum ve birkaç sorguyla tablo netleşti:

  • 211 kaydın hepsinin adı "Test", soyadı "User".
  • Hepsi aynı user-agent ile gelmiş: Windows üzerinde Chrome 124.
  • Hiçbiri tek bir transaction girmemiş. Sadece 11'i e-postasını onaylamış.
  • Kayıtlar gün boyunca saatte 13–21 arasında, neredeyse sabit bir hızla akmış. İnsan trafiği böyle görünmez.

En rahatsız edici kısım e-posta adresleriydi. Rastgele üretilmiş asdf123@ adresleri değil, gerçek insanlara ait gibi görünen adresler: çoğu yahoo, gmail, comcast, att, verizon. Arada küçük Amerikan şirketlerinin domain'leri bile vardı. Muhtemelen sızdırılmış bir listeden geliyorlardı.

Yani her kayıtta Foxance, hiç duymadığı bir uygulamadan "e-postanı onayla" maili alan gerçek bir insana mail atmıştı. 11 kişi de büyük ihtimalle "bu ne?" diyerek linke tıklamıştı.

Geriye doğru bakınca saldırının 10 Kasım'da değil, 5 Kasım'da başladığını gördüm. 5, 7, 8 ve 9 Kasım'daki kayıtların hepsi de "Test User"dı. Ben o günleri "yavaş ama düzenli büyüyoruz" diye okumuştum.

Toplamda 221 sahte hesap. Foxance'ın 31 gerçek kullanıcısı var. Bot hesapları gerçek kullanıcıların 7 katına çıkmıştı.

Neden böyle bir şey yapılır?

Kesin bilmiyorum, ama tablo bilinen bir desene çok benziyor: subscription bombing. Saldırgan, kurbanın e-posta adresini yüzlerce sitede kayıt formuna giriyor. Kurbanın gelen kutusu "hoş geldin" ve "e-postanı onayla" mailleriyle doluyor. Amaç çoğu zaman bu gürültünün arasında asıl önemli maili, örneğin bankadan gelen "kartınızla şu işlem yapıldı" uyarısını gömmek.

Bu açıdan bakınca Foxance hedef değildi. Sadece korumasız bir kayıt formu ve mail gönderebilen bir uygulamaydı. Bir araçtı.

Bunun bana da bir maliyeti var. Hiç kayıt olmadığı bir uygulamadan mail alan insanların bir kısmı o maili spam olarak işaretliyor. Bu da Foxance'ın gönderici itibarını düşürüyor. Bir sonraki şifre sıfırlama maili gerçek bir kullanıcının spam klasörüne düşebilir.

Neden bu kadar kolaydı?

Kayıt formunda ne rate limit vardı ne de captcha. İşin ironik tarafı, aynı uygulamanın API'sindeki kayıt endpoint'inde rate limit vardı. Login'de de, şifre sıfırlamada da vardı. iOS uygulaması için API'yi yazarken eklemişim, web formunu ise unutmuşum.

Session'lara kaydedilen IP adreslerine baktığımda 211 kullanıcı için sadece 2 farklı IP vardı. İlk tepkim "tamam, tek bir yerden geliyor, engelleriz" oldu. Sonra adreslere dikkatlice bakınca ikisinin de Fly.io'nun kendi edge sunucuları olduğunu fark ettim.

Foxance Fly.io üzerinde çalışıyor ve her istek önce Fly'ın proxy'sinden geçiyor. Rails'in request.remote_ip değeri de gerçek kullanıcının değil, proxy'nin adresini döndürüyormuş. Fly gerçek adresi Fly-Client-IP header'ında gönderiyor, ama ben hiç okumamışım.

Bunun anlamı şuydu: uygulamadaki bütün rate limit'ler (login, şifre sıfırlama, API) tüm dünyayı tek bir kullanıcı gibi sayıyordu. Bir saldırgan ya hiç takılmayacaktı ya da trafik arttığında gerçek kullanıcılar birbirini kilitleyecekti.

Aylardır "rate limit var" diye rahattım. Aslında olmayan bir şeye güveniyormuşum.

Ne yaptım?

1. Rate limit ve honeypot. Web kayıt formuna IP başına saatte 5 kayıt sınırı koydum. Forma bir de ekranda görünmeyen bir website alanı ekledim. Bu alanı dolduran bir bot olursa kayıt hiç oluşmuyor, bot'a da "mail gönderildi" deniyor.

2. Gerçek IP. Production'da Fly-Client-IP header'ını okuyan küçük bir Rack middleware yazdım. Artık request.remote_ip gerçekten kullanıcının adresini veriyor. Bu tek değişiklik, uygulamadaki tüm rate limit'leri ilk kez gerçekten çalışır hale getirdi.

3. Temizlik. Transaction'ı olmayan bütün "Test User" hesaplarını sildim. Önce veritabanının bir yedeğini aldım, sonra silinecekleri tek tek kontrol ettim: transaction yok, başka bir kullanıcıyla paylaşılan hesap yok, admin değil. Her bot hesabı için kayıt sırasında otomatik olarak bir space ve bir hesap açılmıştı, onlar da birlikte gitti.

4. Honeypot yetmedi. Deploy'dan 3 dakika sonra yeni bir "Test User" geldi. Honeypot onu yakalamamıştı. Bu bot gerçek bir tarayıcı kullanıyor ve sadece görünen alanları dolduruyordu. Bu sefer en azından gerçek IP adresini görebiliyordum.

5. Cloudflare Turnstile. Kayıt formuna Turnstile ekledim. Kullanıcıların çoğu hiçbir şeye tıklamadan geçiyor, şüpheli trafiğe ise ek doğrulama çıkıyor. Token sunucu tarafında Cloudflare'e doğrulatılıyor. Token'sız gelen bir kayıt isteği artık 422 ile geri dönüyor.

Bu arada iki küçük kaza da yaşadım. İlki: veritabanına bakarken Fly machine "suspending" durumunda takılı kaldı ve site birkaç dakika tamamen kapandı. Bir restart ile düzeldi. İkincisi daha utanç verici. Turnstile anahtarlarını girerken örnek komutu kopyalayıp TURNSTILE_SITE_KEY=... şeklinde, üç noktasıyla birlikte çalıştırdım. Kayıt bir süre herkes için bozuk kaldı. Botlar için de, gerçek kullanıcılar için de. Bir tür güvenlik sayılır herhalde 🤷‍♂️

Bundan sonra ne bekliyorum?

Bu bot'un pes edeceğini sanmıyorum. Yavaş ve sabırlı çalışıyor, bir formdan diğerine geçiyor. Muhtemelen birkaç gün daha deneyecek, sonra daha kolay bir hedef bulacak.

Takip etmek istediğim birkaç şey var:

  • Günlük kayıt sayısı. Artık "çok kullanıcı geldi" diye sevinmeden önce ne olduğuna bakıyorum.
  • API kayıt endpoint'i. iOS uygulamasının kullandığı endpoint'te şimdilik sadece rate limit var. Botlar oraya yönelirse orada da bir şey yapmam gerekecek.
  • Mail itibarı. Önümüzdeki haftalarda gönderdiğim maillerin bounce ve spam oranlarını izleyeceğim.
  • Onaylanmamış hesaplar. Belli bir süre e-postasını onaylamayan hesapları otomatik silmek mantıklı geliyor.

Önceden ne yapsaydım bunlar olmazdı?

Bunu yazarken en çok kendime sorduğum soru bu oldu. Listem şöyle:

  • Giriş yapmadan erişilebilen her POST endpoint'ine ilk günden rate limit koymak. Rails 8'de bu tek satır. API'de yapıp web'de unutmam, bunu bir alışkanlık değil bir hatırlama işi olarak yaptığımı gösteriyor.
  • Rate limit'in gerçekten çalıştığını test etmek. Kod "rate limit var" diyordu. Production'da ise hiçbir şeyi sınırlamıyordu. Bir proxy'nin arkasındaysanız, request.remote_ip'nin ne döndürdüğüne bir kez production'da bakın.
Ben 8 ay bakmamışım.
  • Kayıt formuna baştan captcha koymak. "Küçük bir uygulama, kim uğraşsın" diye düşünmüştüm. Bot benimle uğraşmadı. Sadece korumasız bir form buldu.
  • E-posta onaylanmadan kaynak oluşturmamak. Her bot için bir space ve bir hesap açılıyordu. Onay gelmeden bunları oluşturmamak hem veritabanını hem temizliği kolaylaştırırdı.
  • Anormalliği fark edecek bir alarm kurmak. Saldırı 5 Kasım'da başlamıştı, ben 11 Kasım'da fark ettim. "Bugün her zamankinin 10 katı kayıt geldi" diyen basit bir bildirim, bu altı günü bir güne indirirdi.

Hiçbiri zor değil. Hiçbiri birkaç saatten fazla sürmezdi. Ama hepsi "sonra yaparım" listesindeydi ve o "sonra", bir bot gelip kapıyı çalana kadar gelmedi.

Yan projelerde hele ki sadece 1 kişinin, o da yazılımcının kendisinin kullandığı projelerde ne gerek var bunlara der gibisiniz. Ancak bunları yapmak biraz alışkanlık olmaya başlıyor. Benim çalıştığım projelerde bu işler halleden gayet yetenekli insanlar var. Kendi projem olunca atladım. Claude Code da sağ olsun uyarmadı, belki de uyardı 🤔 Ben dinlemedim...

Sizin yan projelerinizde "sonra yaparım" listesinde bekleyen bir güvenlik önlemi var mı? Yorumlarınızı bekliyorum. ❤️